Logo


23 februari 2012 04:26

Cobra.be als startpagina

Toon de tekst in de standaard lettergrootte Toon de tekst groter Toon de tekst extra groot


Agenda:


blog/De Proefkonijnen

Bericht aan de pendelaar

Elke ochtend pendel ik vanuit Antwerpen naar Brussel, met de trein. En ‘s avonds, wanneer het werk erop zit en ik de VRT verlaat, is mijn enige zorg zo snel mogelijk weer thuis geraken. Kortom, ik ben de pendelaar geworden die ik nooit wilde zijn. De pendelaar voor wie Brussel enkel tussen negen en vijf een zinvolle rol te vervullen heeft. Nochtans werkte ik zelf ooit voor een vzw met als taak de promotie van onze hoofdstad bij de onwetende/onwillende pendelaar. Nochtans ben ik Antwerpen ooit ontvlucht voor het kosmopolitische en ongrijpbare Brussel en deed ik niets liever dan er eender welke bus op te stappen om aan eender welke halte weer af te stappen.

Waarom vertel ik u dit, beste pendelaar? Omdat ik meen dat ook u het liefst elke dag de eerste trein richting thuis neemt. En omdat ik een paar dagen geleden nog eens mocht ondervinden hoe belonend het kan zijn om dat even niet te doen.

Met een collega, trok ik naar het Paleis voor Schone Kunsten om er twee uur lang het universum dat Frida Kahlo heet, binnen te treden. We gingen kijken naar de vijfentwintig werken van haar die daar nu te zien zijn en omdat die pas echt interessant worden als je Frida’s woelige levensloop kent, was er nadien in datzelfde PSK een documentaire over haar leven. Zo reisden we twee uur lang door Fridaland waar alles kleur is en grote emotie. Ik leerde dat Frida als kind nog had geworsteld, in Mexico heet dat ‘lucha libre’. Dat ze later, wanneer ze les gaf, soms naakt door de tuin liep terwijl haar studenten zich tevergeefs probeerden te concentreren op hun schilderwerkjes. En dat haar grote liefde, Diego Rivera, nog een laatste schets van haar maakte net voor ze op 47-jarige leeftijd in de oven verdween om gecremeerd te worden.

Toen ik enkele uren later in Antwerpen uit de trein stapte, vervuld van zoveel schoonheid en pathos, overviel me de behoefte een warm pleidooi te houden voor ‘af en toe eens blijven hangen’ in Brussel. Al is het een uurtje of twee. Bij deze. Misschien komen we elkaar nog tegen.

In het Paleis voor Schone Kunsten kan je nog tot en met 18 april gaan kijken naar de expo “Frida Kahlo y su mundo”. Hier vind je de data van de volgende vertoningen van de documentaire “The Life and Times of Frida Kahlo”, ook in het PSK.

Reageer