Toen ik in Denemarken studeerde, volgde ik les bij ene professor Johansson. Meer bepaald het vak “Waanzin in de literatuur”. Dat stond niet alleen leuk in mijn agenda (Dond, 14.00: MADNESS) het was ook een interessante leeslijst, met mooie boeken van Sylvia Plath en Michel Foucault. Vanaf de eerste les werd duidelijk dat de professor zelf iets slightly mad over zich had. Niet op de schuimbekkende, dwangbuizerige manier, maar op de manier dat je even naar je buurvrouw gluurt om te kijken of zij ook aan het fronsen is.

meer lezen …

Ooit gehoord van het serial-image-pop-up syndroom? Het gaat als volgt. Je leert iets nieuws kennen, of loopt al een tijdje rond met een idee, en plots duikt het overal op. Zo’n geile Lamborghini Diablo gezien in een film? Plots staan er twee geparkeerd in je straat. Een paar nieuwe woorden leren kennen? Als bij toverslag heeft iedereen het ad nauseam over geborneerde epigonen met irritante epifaniëen. Bedazzling, maar vooral, angstaanjagend. Want wat zien we allemaal over het hoofd, door niet te kennen?

meer lezen …

Voor de lieve vrede moet men soms iets over hebben. Samen naar een science-fiction film gaan kijken bijvoorbeeld. En dus stemde ik in met “Avatar”, wat als een enorme blijk van goodwill mag gezien worden, want mijn afkeer voor het genre zit diepgeworteld. Maar waarom eigenlijk? Een blik op de achterflapteksten van enkele SF-pockets in de boekenkast leert alvast dit: een mens wordt er niet vrolijk van.

meer lezen …

Als ik een nummer van Vrij Nederland zie liggen, blader ik altijd meteen naar de laatste pagina’s. Op zoek naar “De keuze van Kessels” want de keuze van Kessels is altijd raak.

Erik Kessels is een Nederlandse reclameman, fotograaf, kunstenaar, maar vooral een verwoed verzamelaar van andermans fotoalbums.

meer lezen …